Praktijktesten

Praktijktesten dienen om discriminerend gedrag vast te stellen. Met praktijktesten kan je onderzoeken of er in een bepaald domein van de samenleving gediscrimineerd wordt, bijvoorbeeld op de arbeidsmarkt of de woonmarkt. Praktijktesten zijn een middel om een vermoeden van discriminatie te bewijzen (www.praktijktestennu.be).

Bijvoorbeeld:

  • Je doet alsof je een huiseigenaar bent, belt naar een immokantoor en zegt dat je een huurder zoekt, maar geen mensen met een migratiegeschiedenis. Op die manier ga je na of het immokantoor ingaat op een discriminerende vraag.

  • Je stuurt twee cv’s naar een werkgever. Het profiel van de kandidaten verschilt maar op één kenmerk (bijv. de ene is een man en de andere een vrouw).

Er bestaan verschillende versies van praktijktesten:

Academische praktijktesten: gevoerd door onderzoekers, vooral met oog op sensibilisering.

Juridische praktijktesten: vaak gevoerd door inspecties, kunnen tot een sanctie leiden.

Proactieve praktijktesten: praktijktesten bij lukrake werkgevers/immokantoren, op basis van cijfers over discriminatie in een bepaalde economische sector.

Reactieve praktijktesten: praktijktesten na een klacht, om de klacht te bewijzen.

Praktijktesten

Praktijktesten dienen om discriminerend gedrag vast te stellen. Met praktijktesten kan je onderzoeken of er in een bepaald domein van de samenleving gediscrimineerd wordt, bijvoorbeeld op de arbeidsmarkt of de woonmarkt. Praktijktesten zijn een middel om een vermoeden van discriminatie te bewijzen. (www.praktijktestennu.be) J

Voorbeelden van praktijktesten:

  • Bellen naar een immomakelaar met de vraag om de woning te verhuren, maar niet aan een bepaalde bevolkingsgroep.
  • Twee kandidaat-huurders die maar op één kenmerk verschillen (afkomst, gender…) proberen een afspraak te bekomen om een woning te bezoeken.